یه روز بهم گفت: 

«می خوام باهات دوست باشم؛آخه می دونی؟ من اینجا خیلی تنهام»

بهش لبخند زدم و گفتم: 

«آره می دونم فكر خوبیه من هم خیلی تنهام»

یه روز دیگه بهم گفت: 

«می خوام تا ابدباهات بمونم؛ آخه می دونی؟ من اینجا خیلی تنهام»

بهش لبخند زدم و گفتم: 

«آره می دونم فكر خوبیه.من هم خیلی تنهام»

یه روز دیگه گفت: 

«می خوام برم یه جای دور، جایی كه هیچ مزاحمی نباشه

بعد كه همه چیز روبراه شد تو هم بیا آخه می دونی؟ من اینجا خیلی تنهام»

بهش لبخند زدم و گفتم: 

«آره می دونم فكر خوبیه من هم خیلی تنهام»

یه روز تو نامه ش نوشت: 

«من اینجا یه دوست پیدا كردم آخه می دونی؟من اینجا خیلی تنهام»

براش یه لبخند كشیدم وزیرش نوشتم: 

«آره می دونم فكر خوبیه من هم خیلی تنهام»

یه روز یه نامه نوشت و توش نوشت:

«من قراره اینجا با این دوستم تا ابد زندگی كنم آخه می دونی؟ من اینجا خیلی تنهام»

براش یه لبخند كشیدم و زیرش نوشتم: 

«آره می دونم فكر خوبیه من هم خیلی تنهام»

حالا دیگه اون تنها نیست و من از این بابت خیلی خوشحالم

و چیزی که بیشتر خوشحالم می کنه اینه که نمی دونه 

(من هنوز هم خیلی تنهام)

همه چیز را یاد گرفته ام !

.

یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم

.

یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را با بالشم ..بی صدا کنم

.

تو نگرانم نشو !!

.

همه چیز را یاد گرفته ام !

.

یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !

.

یاد گرفته ام ….نفس بکشم بدون تو……و به یاد تو !

.

یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن…

.

و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !

.

تو نگرانم نشو !!

.

همه چیز را یاد گرفته ام !

.

یاد گرفته ام که بی تو بخندم…..

.

یاد گرفته ام بی تو گریه کنم…و بدون شانه هایت….!

.

یاد گرفته ام …که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !

.

یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ….

.

و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !

.

اما هنوز یک چیز هست …که یاد نگر فته ام …

.

که چگونه…..!

.

برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم …

ســــخـــت اســـت وقتـــي از شـــدت بـــغـــض
گـــلـــو درد بگـــيري
و هـــمـــه بگـــويـــند
لبـــاس گـــرم بـــپـــوش !!!

دوسِت دارم های امروز

مثل درست کردن آدم برفی تو زمستان میمونه

از شوق ساختنش یخ زدگی دست هایت را فراموش میکنی

هر چی بزرگتر لذت بیشتر

و چقدر کودکانه باور میکنی ابدی بودنش را

هر چه بیشتر دورش میگردی ، کوچکتر و کوچکتر میشود

و روزی میرسد انگار نه انگار که

دست هایت برایش سرمازده شده بود

و حاصل یخ زدن دست هایت تنومند کردن درخت همسایه بود

این روزها چقدر دلم هوای داشتن یک  مخاطب خاص کرده است

بیخیال برم سر اصل مطلب

گفت : با خیال من زیر باران برو

منِ ساده بدون چتر رفتم چون قول داده بودم

اما نمیدانستم که او دست در دست دیگری با چتر قدم میزند

و مرا با انگشت نشان می دهد که آن دیوانه را نگاه کن

یه روزی میرسه که جای

 خالیم رو با هیچ چیز

 نمیتونی پر کنی...

من خاص نبودم...

فقط عشقم بی ریا بود...

و عشق بی ریا کیمیاست...

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد

که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد

لب تو میوه ممنوع ولی لبهایم

هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر

هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد

هر کسی در دل من جای خودش را دارد

جانشین تو در این سینه خداوند نشد

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها

عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد!

از پشت شیشه می دیدم

دستاش توی دست تو بود

دیگه بهم دروغ نگو ، نگو پیشت کسی نبود

نگو که باور ندارم ، حرفای عاشقونتو

جمع کن ببر از دل من ، اون عشقه بچگونتو

برات یه بازیچه بودم ، تو لحظه های بی کسی

گفتی فقط منو داری ، دل نمی دی به هیچ کسی

اما فراموشت شده ، حرفایی که بهم زدی

گفتی به من عشق منی ، دیدی به من نارو زدی

برای رفتن از پیشت ، چقدر هراسون دلت

مگه می خوای کجا بری ، این جوری گریونه چشمت

اگه نمی دونی ، بدون دلم شکسته از دلت

نفرین قلب عاشقم همیشه هست پشته سرت

برات یه بازیچه بودم تو لحظه های بی کسی

گفتی فقط منو داری ، دل نمی دی به هیچ کسی

اما فراموشت شده  حرفایی که به من زدی

گفتی به من عشقه منی ، دیدی به من نارو زدی ؟

جوی کوچک هم به دریا می رسد، غمگین مباش!

بعد هر دردی مداوا می رسد، غمگین مباش!

آن عزیزی که تمام قلب من خانه ی اوست

گذرش روزی به اینجا می رسد، غمگین مباش!

آه! مجنون! این همه غصه و غم تا به کجا؟

نامه ات یک شب به لیلا می رسد، غمگین مباش!

"مـخـاطـب خـاص مـن"

بـایـد بـهـت گـوشـزد کـنـم

یـه زمـان هـایـی هـسـت کـه دلـم بـرای تـو تـنـگ مـیـشـه

مـن اسـم ایـن بـی قـراری هـا رو گـذاشـتـم

"هـمـیـشـه"